حکومت عادل

حکومت عادل

۶۱- حکومت عادل آنست که امکان را برای آحاد جامعه فراهم آورد که در آن جامعه هر کسی بتواند خودش باشد نه شبیه دیگران. و حاکمان و دولتمردان بایستی خودشان اسوه این خودیت و عزت نفس و استقلال و بی تائی باشند در شرایط حداقل امکانات موجود. یعنی خود حکومتیان باید دارای کمترین امکانات مادی باشند. توزیع امکانات نه توزیع رفاه و ابزار و پول. و اما امکان خود بودن (عادل بودن) عبارت است از: آزادی در دین، آزاد نبودن در مفاسد و تجاوز به حقوق دیگران، امنیت مال و جان و ناموس و حیثیت مردم، امکان حداقل معیشت برای همگان، امکان تعلیم و تربیت و بهداشت رایگان برای همه، امکان برابر در دفاع از حقوق خویش، امکان انتخاب راه و روش دلخواه زندگی و امکان آزادی بیان و روابط اجتماعی.

… ولی باید دانست که توزیع مساوی امکانات همان عدالت نیست. عدالت همانا امکان بی تا بودن است نه امکان شبیه بودن. این اصل توحید عملی است…. اساس عدالت، حق انتخاب است.

ازکتاب حکمت نوری تألیف استاد علی اکبر خانجانی ص ۶۱

@eshghvaerfan2

nooreomid.net

دیدگاه ها بسته است.