فلسفه ارتباطات (وجود سوم)

فلسفه ارتباطات (وجود سوم)

۱۷- نیمه دوم عمر که قلمرو وجود دوم است خود به خود عرصه سست شدن بنیادهای وجود اول است یعنی عرصه ضعف غرایز و قوای مادی وجود اول. یعنی قوت و میل و امکان بلعیدنها بتدریج کاهش می یابد. پیری و سستی و بیماریها زمینه های اصلی این وضع را پدید می آورند. نیمه دوم عمر عرصه کاهش وجود اول است. این کاهش زمینه رویش و افزایش وجود دوم است. اگر هر گبری به پیری پرهیزگار می شود به همین معناست.

۱۸- مسلم است که از چشم ذات انسان هیچیک از این دو وجودی که محصول داده شدگی و پس گرفتگی است وجودی رضایتبخش نمی باشد و بلکه به صورت دو جبر وجودی و دو وجود جبری است و لذا انسان در قبال این دو وجود چه مسئولیت و اختیار و انتخابی می تواند داشته باشد که از بابت آنها مواخذه شود و تعهدی داشته باشد زیرا چون و چرا و دخل و تصرفی در کلیت و ارکان این دو وجود نمی تواند داشته باشد.

۱۹- آیا انسان نبایستی در صدد وجود سومی باشد؟ آیا نبایستی طالب وجود دیگری در ورای این دو وجود باشد؟ بهر حال وجود سومی هم در جریان و زیر پوست این دو وجود حضور دارد که شاهد بر این دو است و در قبال فعل و انفعالات این دو واکنش نشان می دهد. این وجود سوم را می توان وجود عرفانی و شهودی نامید: وجود شاهد و ناظر بر کل واقعه وجود انسان در جهان خاک.

از کتاب فلسفه ارتباطات 

استاد علی اکبر خانجانی

۲۸کتاب صوتی (۱) فلسفه ارتباطات (وجود سوم ) ۱۳۷۹

۲۸کتاب صوتی (۲) فلسفه ارتباطات (وجود سوم ) ۱۳۷۹

۲۸کتاب صوتی (۳) فلسفه ارتباطات (وجود سوم ) ۱۳۷۹

۲۸ – کتاب فلسفه ارتباطات (وجود سوم ) ۱۳۷۹

دیدگاه ها بسته است.